تبليغاتX
هاواري دل

هاواري دل

شيعر , ژیان

متاسفانه در 22 تیرماه کبوتری را که جوانان آزادیخواه بوکان پرچم پر افتخار کُردستان را به بالهایش بسته بودند و بر فراز شهر بوکان به پرواز درآورده بودند، مأموران رژیم طی شلیک هوایی کبوتر صلح و آزادی بوکانی را به خون غلطاندند. این شعر به اِن مناسبت گفته شده است.


به مناسبت دستگیری کبوتر نامه بر در شهرستان بوکان در 22 تیر ماه 1389

ای کبوتر نامه بر بوکانی! سلام بر رشادت و دلیری پروازت
ای کبوتری که به یاد هوای آزاد و فکر آزاد
بر فراز آسمان ماتمزده ی شهر زیرک پر گشودی
و پیام آشتی و آزادی ملتی رنجدیده از کرکوک و سلیمانیه و ارومیه و کرمانشاه و بورهان و دیاربکر و ایلام و ماکو و نقده و وان و ماردین و سنندج و قامیشلی و کامیاران را فریاد زدی
پر گشودی و با بالهای شهامت و غیرتت در سودای رسیدن به آرزوهای پیغمبر آشتی
آسمان شهر را صدا زدی
پرچم شرافت و بزرگواری مردمان این شهر و دیار را به اهتزاز درآوردی
افسوس که شب پرستان، دیگر بیش از این نخواستند پیام آشتی و صلح را
به پرواز درآوری و فضای این و مرز و بوم را آکنده از پروازهای پیام آورت سازی
به ناگاه با 22 شلیک و شکستن بالهای پرافتخارت پایینت کشیدند
و دادگاهی ات کردند و به اعدام محکومت کردند
مگر نمی دانستی که شب پرستان، سالهاست در این دیار در تاریکی چپاولشان لانه کرده اند
و از آفتاب و آسمان آبی و روشنایی صلح و آشتی بیزارند!!!!!
هر چند می دانم که از مرگ باکی نداشتی و بی پروا پر گشودی و پیامت را به
آفتاب روشن و آسمان آبی رساندی و رفتی
رفتی و از بلندای کرامت مژده ی آفتاب سرافرازی و سربلندی آوردی
و کبوتران آشتی را ندا زدی که بیایید لانه کنید در این سرزمین
که میهن و ووطن آزادیخواهانی ست که آسمان آبی را با پرواز کبوتران
دوست دارند، میهنی که آزادی پرندگانش هم با آزادی مردمانش گره خورده است
بیا و بنگر این سرزمین آتش و خون که چطور در تکاپوی خیزش دوباره است... .

قه لای سه ردار

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم تیر 1390ساعت 11:24 قبل از ظهر  توسط عه بدولا  | 

تاکتیک


ئه‌گه‌ر ڕۆژێک ،

توانام نه‌بوو چه‌ک هه‌ڵگرم

ملی داگیرکه‌رم باده‌م

قه‌ڵا و کۆشکی بڕوخێنم ،

دانامێنم !

 

من ئه‌و ڕۆژه‌ش ،

یا به‌ لۆکه‌ سه‌ری ده‌بڕم

یا به‌ هه‌نگوین

ده‌ی خنکێنم!

                 (ک.د.ئازاد)

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 1:2 قبل از ظهر  توسط عه بدولا  | 

به‌ڵێن


بێ گومان به‌ له‌ عه‌شقی من!

به‌ڵام نات گرمه‌ ئامێزم،

تا خاکه‌که‌م ئازاد نه‌بێ!

هه‌رچه‌نده‌ تۆ،

له‌و ڕۆژه‌ دا؛

پرچی سپی بهۆنیه‌وه‌!

 منیش ،چاوم هێنده‌ کز بێ،

نه‌ت ناسمه‌وه‌.

                 (ک.د.ئازاد)

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 1:0 قبل از ظهر  توسط عه بدولا  | 

تا ئەو پەڕی له بیر کردن


حەزم دەكرد ؛

وەك سۆزی عاشقانە بی

جوان بووكەكەی ،

شارە جوانەكەم« بانە »بی!

ئەفسانە بی !

 

حەزم دەكرد ؛

بەهانە بی !

له بیركەم ،

هەموو جیهان بە لاتەوە !

 

بەڵام ئێستا ،

ئەگەڕێم بۆ بەهانەیەك

كە تۆم لە بیر بباتەوە !

                         (ک.د.ئازاد)

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 0:29 قبل از ظهر  توسط عه بدولا  | 

ڕوانین!


 

من و دوژمن،

ئه‌م خاکه‌مان زۆر خۆش ده‌وێ؛

من وه‌ک گیانم!

ئه‌ویش وه‌کوو چاوه‌کانی!

دوژمن توانی داگیری کا!

من نه‌م توانی!

      (ک.د.ئازاد) 

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 0:26 قبل از ظهر  توسط عه بدولا  | 

ئازادی

دڵم به‌ تۆ ده‌کرێته‌وه‌، ئه‌ی ئازادی!

 

 

ژیان لای من،

هه‌ناسه‌دانی ئازاده‌،

له‌ سه‌ر خاکێ،

شانازی بکا به‌ ئازادی!

**

سپڵه‌ن،

هه‌موو ئه‌و که‌سانه‌ی،

مه‌ست و سه‌رخۆش

بۆ ڕازی بوونی جه‌للادان،

دێنه‌ کڕنۆش

                 ( ک.د.ئازاد)

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 0:22 قبل از ظهر  توسط عه بدولا  | 


+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم اردیبهشت 1390ساعت 6:12 بعد از ظهر  توسط عه بدولا  | 

هه له بجه

هه‌ڵه‌بجه، زامێکی ناسۆره‌

هه‌ر زووخی لێ ئه‌تکێ

ئه‌ڕژێته‌ ناو گۆمی گنخاوی ویژدانی سه‌ده‌ی بیست!

هاواری هه‌ڵه‌بجه

ئاسمانی راچڵه‌کاند

خوا تف و له‌‌‏‏عنه‌تی له‌ سیمای زه‌وی کرد

موویه‌ک له‌ لاشه‌ی ئه‌م ده‌عبایه‌ نه‌بزووت

دنیای که‌ڕ هاواری پێنج هه‌زار په‌پووله‌ی

دیلی نێو دۆزه‌خی شه‌یتانی هه‌ر نه‌بیست!

له‌ مێژوو بپرسن

نه‌ورۆزی کام وڵات

ئاوری به‌ کۆگای قژی خاو

برژانگی چاوی جوان

کاکۆڵ و په‌رچه‌می منداڵی ساوایه‌!

ئه‌مه‌ نه‌ ئاکامی ئاکاری خۆمانه‌ و

نه‌ ده‌ستی چاره‌نووس

یاسای ده‌ستکردی به‌د خواکانی زه‌وینه‌

له‌ ئاسمان بپرسن

زه‌وینی پڕ تاوان

به‌ستێنی جه‌ولانی کام خوایه‌!

هه‌ڵه‌بجه !

هاواری ئینسانه‌

ئینسانی بێ په‌نا و ته‌نیای ئه‌م زه‌مانه‌

وه‌ک ره‌وه‌ ئاسکێکه‌، بێ داڵده‌

له‌ هه‌موو لایه‌که‌وه‌ دستڕێژی لێ ئه‌که‌ن

بۆ هه‌ر لا روو ده‌کا هه‌ر ته‌ڵه‌ و هه‌ر داوه‌!

هه‌ڵه‌بجه، شکاتی گه‌لێکه‌

وڵات به‌ وڵات و شار به‌ شار ده‌یگێڕم

نازانم له‌ کام دادگای عادڵدا، وه‌ک تفێک

ته‌ژی له‌ نه‌فره‌ت و ره‌ق و قین

هه‌ڵیداوێمه‌ نێو چاوانی ئه‌م قه‌ڕنه‌ به‌د ناوه‌!

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم فروردین 1390ساعت 12:33 بعد از ظهر  توسط عه بدولا  | 

خه یال

هه‌رچه‌ن ئـه‌که‌م ئه‌و خه‌یاڵه‌ی پێ مه‌ستم

                   بـۆم ناخرێته‌ نـاو چوارچێوه‌ی هه‌ڵبه‌ستم


لێـــــکدانه‌وه‌ی ده‌رون، قســـه‌ی زمــانم

    بۆچـــی وه‌ها دوورن له‌یه‌ک؟ نـــــازانم         

ئه‌مه‌ویست ده‌رون بکرایه‌وه‌ وه‌ک تۆمار

     ده‌رکه‌وتــــایه‌

: دونیای جوانتر له‌ بــه‌هار          

ده‌رکه‌وتــــایه

: ئاوات، هیـوا، خه‌و بینین

پــڕشنگ دارتر له‌ ئه‌ستێره‌ی قوبــه‌ شین      

ده‌رکه‌وتـــایه

: مــانــای مه‌نگی ده‌ریـایی

     کــه‌ نــه‌رمه‌ بــا له‌ ڕووی ئـه‌دا ئه‌سپـایی           

ده‌رکه‌وتـــایه ئــه‌و دنیــایه‌ کــه‌ شێــعری

بێ فرمێسکه‌ و زۆرتر له‌ فرمێسک ئه‌گری       

زه‌رده‌خه‌نــه‌ی بـــێ ئاوینه‌ی ده‌م و چـاو

تیشکێک ئـــه‌دا ڕونــــاکتره‌ لـــه‌ هــه‌تاو      

به‌ڵام ئه‌فسـوس

! که‌ ئه‌و شێــعره‌ جوانـانه‌

بــــــاڵدارێکن جـــێ ناهێـــــلن هێــــلانه        ‌

لـــــه‌ نــاوه‌وه‌ ئه‌جــریـونێـن، ئـه‌خـوێـنن

هــــه‌رگیـز قه‌ڵــه‌م به‌ کــاغـه‌زا ناهێــلن       

"

مامۆستا گۆران" 
+ نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم اسفند 1389ساعت 12:13 بعد از ظهر  توسط عه بدولا  | 

ژیاننامه ی مه حوی

(مه حوی)  ناوی مه لا موحه مه د و کوری مه لا عوثمانی بالخییه له نه وی پیر وزانای نا ودار (شیخ ره ش)با پیریشی وه ک باوکی ناوی مه لا عوثمان بوه و وه ک شیخ مارفی نودی له گه ل دروست کردنی سلیمانیدا هاتوته شاری نویوه.

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم شهریور 1389ساعت 0:30 قبل از ظهر  توسط عه بدولا  |