(شوینه واری تو............................)
هه میشه هه ست به وه ده که م که شه ویه کیک
ده دا له درگای ئه م دله م گه رچی هیچ که سیک نابینم
ده زانم توی...چونکه کاتیک ده رگای دلم واز ده که م
بای ئه وناوه بونی روباری پرچی تویه و
ده سکی درگای دلم بونی شوشه ی گولاوی په نجه ی تویه و
خاکی به ردرگای دلیشم بست به بست...پی به پی
بونی توزی سوله کانی پی ی توی لی دی...!
(مه ره که ب......................................)
گه ربمه وی باسی خوری پرچت بکه م ده بی هه رچی روبار هه یه
هه مووی به مه ره که ب چی لق وچلی دار هه یه
هه موی بکه م به قه له م ئه وسا باسی تیشکی خوری
پرچت بکه م.....***
گه ربمه وی باسی ره نگی چاوت بکه م ده بی وشه ی
چی فه رهه نگی جیهان هه یه
چی زاراوه وهه رچی شیوه زمان هه یه له به ری که م
ئه وسا باسی ره نگی چاوت بکه م...!
(بالای تو..............................)
گه رلالیش بام ئه وبالایه م بدیبایه
ناچارده بووم گورانیم بو بگوتایه***
گه رکه ریش بام که ئا وازی تاری ده نگت بپژایه
ده بو دوو گویم لی بروایه***
گه رکویریش بام که ئه ستیره ی چاوه کا نت هه لها تا یه
ده بوچاوم بینایی بو بهاتا یه***
(گوچان...............................)
ده مه وی ببم به داره توو یه ک له به رمالتان
ده شی روژی که پیر بووی
لقیکم بکه ی به گوچان ئه ی خوشه ویستم...***
|
+| نوشته شده توسط
عه بدولا در جمعه پانزدهم آبان 1388
|